Archeologen gered uit Zarzura

Enkele dagen geleden deden archeologen in de westelijke Sahara een opmerkelijke ontdekking. Vlak voor zonsondergang verscheen tussen de hoge duinen in de woestijn een grote oase. Het team dacht met een fata morgana van doen te hebben; een luchtspiegeling die wordt veroorzaakt door hete lucht en een bepaalde inval van het licht. Toch besloten zij onderzoek te doen. Niet alleen bleek de oase echt te zijn, ze troffen er een witte stad aan van duizenden jaren oud: Zarzura.

De legendarische stad sprak schrijvers en verhalenvertellers uit de oudheid tot de verbeelding en lang heeft men gedacht dat Zarzura een verwijzing was naar een bestaande stad onder een andere naam. Getuigenverklaringen spraken van een witte stad, gevuld met grote rijkdommen en magische objecten. Maar aan deze verklaringen werd nooit veel waarde gehecht.

De archeologen stuurden foto’s en berichten naar hun thuisbasis, welke onderschept werden door de speciale dienst van Terra Fabula, het Magysterium. Het bestaan van de stad is al lang bekend en werd tot nu toe zorgvuldig geheim gehouden. De foto’s en berichten zijn vernietigd en de archeologen teruggehaald om hun leven te beschermen.

De stad verschijnt maar eens in de honderd jaar. Iedereen die haar betreed en haar niet verlaat voor de nieuwe dag, zal met de stad door de woestijn worden opgeslokt. Het Magysterium kon de archeologen maar ternauwernood in veiligheid brengen en hun geheugen een andere herinnering geven met een flinke dosis Phantasiae Olie. Gelukkig had de speciale dienst een grote voorraad bij zich voor de acht archeologen en hun assistenten.

Zarzura is inmiddels weer verdwenen. De speciale dienst van Terra Fabula heeft met de plaatselijke nomaden afgesproken dat hun nakomelingen over honderd jaar contact opnemen, mocht er een nieuwe reddingsactie nodig zijn. In de tussentijd heeft de organisatie het gebied met de nodige spreuken ontoegankelijk gemaakt door, telkens als iemand er een voet zet, een zandstorm te laten opwaaien.